John W.M. Jagt
Natuurhistorisch Museum Maastricht, de Bosquetplein 6-7, 6211 KJ Maastricht, john.jagt@maastricht.nl
zaterdag 12 maart 2016 (15:00 – 15:30) op de Fossielenbeurs in Ede
In augustus 1998 werd ‘Bèr’ ontdekt in de kalksteengroeve van ENCI-Heidelberg Cement Group in de Sint-Pietersberg ten zuiden van Maastricht door Rudi Dortangs. Dat gedeeltelijke skelet, inclusief de schedel, werd in 2002 formeel beschreven als het type exemplaar van een nieuwe soort, Prognathodon saturator. Ruim twee eeuwen eerder, in 1766 en in 1778 om precies te zijn, waren door blokbrekers in de onderaardse gangenstelsels van de Sint-Pietersberg al schedelresten van mosasauriers blootgelegd. De vondst uit 1778 werd beroemd omdat,nadat ze Maastricht hadden ingenomen, Franse revolutionaire troepen hem in 1794 inpalmden en op transport naar Parijs zetten. Dit werd in 1822 het type exemplaar van Mosasaurus hoffmanni. Pas aan het eind van de negentiende eeuw werden andere soorten beschreven uit het gebied, met name de kleinere Plioplatecarpus marshi en Carinodens belgicus.
In augustus 2009 was het de beurt aan ‘Kristine’ (vernoemd naar de vindster, Kristine Mariën, en behorend tot Plioplatecarpus marshi), en twee jaar en een maand later kwamen schedel- en skeletresten van ‘Carlo’ te voorschijn in de bak van de graafmachine die werd bestuurd door Carlo Brauer. De laatste vondst baarde vooral opzien door de stratigrafische positie, in de top van de Lixhe 3 Member. Het is nog niet duidelijk tot welke soort ‘Carlo’ behoort – de preparatie is nog niet afgesloten.
Het lijkt er bijna op dat het ‘Plan van Transformatie van de ENCI groeve’ gelijke tred houdt met de ontdekking van samenhangend mosa-materiaal, want in april 2015 was Lars Barten de gelukkige vinder van ‘Lars’, een nog niet-volgroeid exemplaar van Mosasaurus hoffmanni. Over deze vondst gaat het in dit verhaal – vanaf dag-1 tot het moment dat het stuk op de prepareertafel van het Science Lab in het Natuurhistorisch Museum Maastricht ligt ….